Απαντήσεις στα Λατινικά Προσανατολισμού 2017

Α1. ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ

Νόμισε πως ερχόταν προς το μέρος του ένας άνθρωπος με πελώριο ανάστημα  και βρόμικη όψη, όμοιος με είδωλο νεκρού. Μόλις τον είδε ο Κάσσιος, τον έπιασε φόβος και θέλησε να πληροφορηθεί τ' όνομά του. Εκείνος απάντησε πως ήταν ο Πλούτωνας (ο Χάροντας).

Κατά τη διάρκεια του Λατινικού πολέμου ο ύπατος Τίτος Μάνλιος, που καταγόταν από αριστοκρατική γενιά, υπήρξε αρχηγός του στρατού των Ρωμαίων. Αυτός, όταν κάποτε έφευγε από το στρατόπεδο, διέταξε να κρατηθούν όλοι μακριά από τη μάχη. Αλλά λίγο αργότερα ο γιος του πέρασε έφιππος μπροστά από το στρατόπεδο των εχθρών και ο αρχηγός των εχθρών τον προκάλεσε σε μάχη μ’ αυτά τα λόγια:

Δε σου πέρασε η οργή τη στιγμή που πατούσες τα σύνορα της πατρίδας σου; Παρόλο που είχες φτάσει με τόσο εχθρική κι απειλητική διάθεση για­τί, σαν είδες τη Ρώμη, δεν πέρασε αυτή η ιδέα από το μυαλό σου: «Μέσα σε εκείνα εκεί τα τείχη βρίσκονται το σπίτι μου κι οι θεοί μου, η μάνα, η γυναίκα και τα παιδιά μου»; Αν λοιπόν εγώ δε σε γένναγα, η Ρώμη δε θα βρισκόταν πολιορκημένη· αν δεν είχα γιο, θα πέθαινα λεύτερη σε λεύτερη πατρίδα. Εγώ τίποτα πια δεν μπορώ να πάθω κι ούτε θα είμαι τόσο δυστυχισμένη για πολύ ακόμα· αυτούς εδώ όμως, αν συνεχίσεις, τους περιμένει ή πρόωρος θάνατος ή μακρόχρονη σκλαβιά.

Β1.

ingenter

facies

simillimo

quae

exercitus

proeliis

minaciora

illud

penatium

nulli rei

diutius

miser

hac

morte

servitutis

B2α.

existimem

veniendi

aspice

concipient

praeesse

abivisset/abisset

abstenturam

habebuntur

passuram esse

possitis

B2β.

ingrediamur, ingrederemur, ingressuri simus, ingressi simus, ingressi essemus

Γ1α.

magnitudinis: ετερόπτωτος ονοματικός προσδιορισμός, γενική της ιδιότητας στο hominem

consul: ομοιόπτωτος ονοματικός προσδιορισμός, παράθεση στο T. Manlius

aliquando: επιρρηματικός προσδιορισμός του χρόνου στο abiret

animo: αφαιρετική του τρόπου στο perveneras

miserrima: κατηγορούμενο στο ενν. ego μέσω του συνδετικού futura sum

Γ1β.

se: υποκείμενο του απρμφ.  esse· αν και ταυτοπροσωπία (απρμφ. και ρήμα έχουν το ίδιο υποκείμενο), τίθεται σε αιτιατική λόγω της ιδιόμορφης σύνταξης του ειδικού απρμφ. της Λατινικής να παίρνει το υποκ. σε αιτιατική στην ταυτοπροσωπία.

Ego: υποκείμενο του τελικού απρμφ. pati· σε ονομαστική λόγω ταυτοπροσωπίας με το ρήμα possum.

Γ1γ.

filius a duce hostium his verbis proelio lacessitus est =  filium dux hostium his verbis proelio lacessivit

Γ1δ.

natus =  qui natus erat

ingredienti =  dum ingrederis/ingredere

Γ2α.

Υποθετικός λόγος: υπόθεση si pergis, απόδοση  manet

Είδος υποθετικού λόγου: 1^ο είδος, ανοιχτή υπόθεση στο παρόν

Υπόθεση αντίθετη προς την πραγματικότητα για το παρελθόν: ΥΠΟΘΕΣΗ si perrexisses -  ΑΠΟΔΟΣΗ mansisset

Υπόθεση δυνατή ή πιθανή για το παρόν και το μέλλον: ΥΠΟΘΕΣΗ si pergas -  ΑΠΟΔΟΣΗ maneat

Γ2β.

nisi filium haberem =  non filium habens. Τέθηκε σε ονομαστική, επειδή είναι συνημμένη στο ενν. υποκείμενο του ρήματος της κύριας πρότασης (ego).

Γ2γ.

Quem simul aspexit Cassius: δευτερεύουσα χρονική πρόταση, επιρρηματικός προσδιορισμός του χρόνου στις δύο κύριες της ίδιας περιόδου. Εισάγεται με τον χρονικό σύνδεσμο simul γιατί δηλώνει το προτερόχρονο και εκφέρεται με οριστική γιατί η πράξη ενδιαφέρει από καθαρά χρονική άποψη.

Cum aliquando castris abiret:  δευτερεύουσα χρονική πρόταση, επιρρηματικός προσδιορισμός του χρόνου στην κύρια πρόταση της ίδιας περιόδου. Εισάγεται με το ιστορικό/διηγηματικό cum που χρησιμοποιείται σε διηγήσεις γεγονότων του παρελθόντος· εκφέρεται με υποτακτική (abiret) επειδή ο cum υπογραμμίζει τη βαθύτερη σχέση ανάμεσα στη δευτερεύουσα και στην κύρια και δημιουργεί μία σχέση αιτίου-αιτιατού ανάμεσά τους και είναι φανερός ο ρόλος του υποκειμενικού στοιχείου· χρόνου παρατατικού (abiret)επειδή η εξάρτηση είναι από ρήμα ιστορικού χρόνου (edixit) και δηλώνεται το σύγχρονο στο παρελθόν.

Απαντήσεις στα θέματα Ιστορίας Προσανατολισμού Γ΄ Τάξης Ημερησίου Γενικού Λυκείου Ιουνίου 2017

ΟΜΑΔΑ ΠΡΩΤΗ

ΘΕΜΑ Α1

α. Εκλεκτικοί: σχολικό βιβλίο, σελ. 77: Ήταν μια ετερόκλητη παράταξη εξεχόντων πολιτικών, λογίων και αξιωματικών με μετριοπαθείς θέσεις, η οποία προσπαθούσε να μεσολαβεί μεταξύ των άλλων παρατάξεων και να υποστηρίζει σταθερές κυβερνήσεις. Ο πολιτικός αυτός σχηματισμός προέκυψε από τις εκλογές του Νοεμβρίου του 1862 και είχε μικρότερη απήχηση σε σχέση με τους Πεδινούς και τους Ορεινούς.

β. Στρατιωτικός σύνδεσμος: σχολικό βιβλίο, σελ. 86-87: Το 1909 συντελείται  μια τομή…αλλά προώθησε τα αιτήματά του  μέσω της Βουλής, και σελ. 88 «Στις 15 Μαρτίου …έχοντας επιτύχει τις επιδιώξεις του».

γ.  Μικτή Επιτροπή Ανταλλαγής: σχολικό βιβλίο, σελ. 151-152: Με βάση το άρθρο 11…της ακίνητης περιουσίας των ανταλλαξίμων.

ΘΕΜΑ Α2

α2, β6, γ1, δ5, ε4 (από τη στήλη Β περισσεύει το στοιχείο 3)

ΘΕΜΑ Β1

α. σχολικό βιβλίο, σελ. 82: Στη δεκαετία του 1880 τα κόμματα…και στα συμφέροντα κάθε κοινωνικής ομάδας

β.  σχολικό βιβλίο, σελ. 82: Για την επιλογή των υποψηφίων βουλευτών…από πελατειακές σχέσεις και εξυπηρετήσεις, και σελ. 84: Οι υποψήφιου βουλευτές προέρχονταν…και από τα κατώτερα στρώματα.

ΘΕΜΑ Β2

α. σχολικό βιβλίο,  σελ. 154: Η ΕΑΠ διέκρινε την αποκατάσταση των προσφύγων σε αγροτική…αντί εργατικού προλεταριάτου.

β. σχολικό βιβλίο,  σελ. 154: Εξάλλου, δόθηκε προτεραιότητα…παραμεθόριες περιοχές.

ΟΜΑΔΑ ΔΕΥΤΕΡΗ

ΘΕΜΑ Γ1

α.   σχολικό βιβλίο, σελ. 217: Δύο μεγάλα εξωτερικά γεγονότα…στη νέα Προσωρινή Κυβέρνηση της Κρήτης,  και ΚΕΙΜΕΝΑ Α, Β, Γ (η αξιοποίηση των πληροφοριών του σχολικού βιβλίου και των ΚΕΙΜΕΝΩΝ πρέπει να γίνει συνθετικά. Για παράδειγμα, μετά την πρώτη περίοδο του σχολικού βιβλίου [Δύο μεγάλα εξωτερικά γεγονότα…της Ανατολικής Ρωμυλίας] πρέπει να προστεθούν πληροφορίες από τα ΚΕΙΜΕΝΑ Α και Β· ΟΧΙ πρώτα όλες οι πληροφορίες του σχολικού βιβλίου και κατόπιν των ΚΕΙΜΕΝΩΝ)

β.  σχολικό βιβλίο, σελ. 218: Παρά τις έντονες διαμαρτυρίες της Τουρκίας…το οποίο απέκοψε τον ιστό της.  Οι πληροφορίες του ΚΕΙΜΕΝΟΥ Δ να παρατεθούν μετά την πρώτη περίοδο της παραγράφου του σχολικού βιβλίου.

ΘΕΜΑ Δ1

α.   σχολικό βιβλίο, σελ. 20: Ακολούθησαν δύσκολα χρόνια…και η γνώση των ναυτικών υποθέσεων. Στη συνέχεια αξιοποίηση πληροφοριών των ΚΕΙΜΕΝΩΝ Α και Β.

β.  σχολικό βιβλίο, σελ. 20, 21: Στο ελληνικό κράτος…και αργότερα στην Αίγυπτο. Πριν από την τελευταία περίοδο της παραγράφου του σχολικού βιβλίου πρέπει να ενταχθούν πληροφορίες από το ΚΕΙΜΕΝΟ Γ.

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ 2017

Διδαγμένο κείμενο

Π λ ά τ ω ν ο ς, Π ρ ω τ α γ ό ρ α ς 322d-323c

Οὕτω δή, ὦ Σώκρατες, καὶ διὰ ταῦτα οἵ τε ἄλλοι καὶ Ἀθηναῖοι, ὅταν μὲν περὶ ἀρετῆς τεκτονικῆς ᾖ λόγος ἢ ἄλλης τινὸς δημιουργικῆς, ὀλίγοις οἴονται μετεῖναι συμβουλῆς, καὶ ἐάν τις ἐκτὸς ὢν τῶν ὀλίγων συμβουλεύῃ, οὐκ ἀνέχονται, ὡς σὺ φῄς —εἰκότως, ὡς ἐγώ φημι— ὅταν δὲ εἰς συμβουλὴν πολιτικῆς ἀρετῆς ἴωσιν, ἣν δεῖ διὰ δικαιοσύνης πᾶσαν ἰέναι καὶ σωφροσύνης, εἰκότως ἅπαντος ἀνδρὸς ἀνέχονται, ὡς παντὶ προσῆκον ταύτης γε μετέχειν τῆς ἀρετῆς ἢ μὴ εἶναι πόλεις. Αὓτη, ὦ Σώκρατες, τούτου αἰτία.

Ἵνα δὲ μὴ οἴῃ ἀπατᾶσθαι ὡς τῷ ὄντι ἡγοῦνται πάντες ἄνθρωποι πάντα ἄνδρα μετέχειν δικαιοσύνης τε καὶ τῆς ἄλλης πολιτικῆς ἀρετῆς, τόδε αὖ λαβὲ τεκμήριον. Ἐν γὰρ ταῖς ἄλλαις ἀρεταῖς, ὥσπερ σὺ λέγεις, ἐάν τις φῇ ἀγαθὸς αὐλητὴς εἶναι, ἢ ἄλλην ἡντινοῦν τέχνην ἣν μή ἐστιν, ἢ καταγελῶσιν ἢ χαλεπαίνουσιν, καὶ οἱ οἰκεῖοι προσιόντες νουθετοῦσιν ὡς μαινόμενον· ἐν δὲ δικαιοσύνῃ καὶ ἐν τῇ ἄλλῃ πολιτικῇ ἀρετῇ, ἐάν τινα καὶ εἰδῶσιν ὅτι ἄδικός ἐστιν, ἐὰν οὗτος αὐτὸς καθ’ αὑτοῦ τἀληθῆ λέγῃ ἐναντίον πολλῶν, ὃ ἐκεῖ σωφροσύνην ἡγοῦντο εἶναι, τἀληθῆ λέγειν, ἐνταῦθα μανίαν, καί φασιν πάντας δεῖν φάναι εἶναι δικαίους, ἐάντε ὦσιν ἐάντε μή, ἢ μαίνεσθαι τὸν μὴ προσποιούμενον [δικαιοσύνην]· ὡς ἀναγκαῖον οὐδένα ὅντιν’ οὐχὶ ἁμῶς γέ πως μετέχειν αὐτῆς, ἢ μὴ εἶναι ἐν ἀνθρώποις.

Α1. Από το παραπάνω κείμενο να γράψετε στο τετράδιό σας τη μετάφραση του αποσπάσματος: «Ἐν γὰρ ταῖς ἄλλαις ἀρεταῖς...ἢ μὴ εἶναι ἐν ἀνθρώποις».

Μονάδες 10

Β1. Με βάση ποια αποδεικτικά στοιχεία ο Πρωταγόρας προσπαθεί στη β΄ παράγραφο του διδαγμένου κειμένου να θεμελιώσει τη θέση του ότι «ἡγοῦνται πάντες ἄνθρωποι πάντα ἄνδρα μετέχειν δικαιοσύνης τε καὶ τῆς ἄλλης πολιτικῆς ἀρετῆς».

Μονάδες 10

Β2. «ἐν δὲ δικαιοσύνῃ...ἐνταῦθα μανίαν»: Γιατί θεωρείται «τρελός», κατά τον Πρωταγόρα, όποιος δέχεται ότι δεν κατέχει τη δικαιοσύνη και την άλλη πολιτική αρετή;

Μονάδες 10

Β3.Αφού μελετήσετε το απόσπασμα «Οὕτω δή, ὦ Σώκρατες, καὶ διὰ ταῦτα...τούτου αἰτία» και το παρακάτω μεταφρασμένο κείμενο, να απαντήσετε στο ερώτημα: πώς συσχετίζει την πολιτική αρετή ο Πρωταγόρας και πώς ο Σωκράτης με τις αντιλήψεις και τη συμπεριφορά των Αθηναίων στον δημόσιο βίο τους;

Μεταφρασμένο κείμενο

Π λ ά τ ω ν ο ς, Π ρ ω τ α γ ό ρ α ς 319b–d

Εγώ [δηλ. ο Σωκράτης] λοιπόν θεωρώ, όπως και οι άλλοι Έλληνες, πως οι Αθηναίοι είναι σοφοί. Και βλέπω ότι, όποτε συγκεντρωνόμαστε στην εκκλησία του δήμου, όταν η πόλη πρόκειται να εκτελέσει κάποιο έργο οικοδομικό, καλούμε τους οικοδόμους ως συμβούλους στην οικοδομία, κι όταν πάλι πρόκειται για ναυπηγικό έργο, καλούμε τους ναυπηγούς, και με τον ίδιο τρόπο πράττουμε όταν πρόκειται για όλα τα αντίστοιχα έργα, για όσα δηλαδή θεωρείται πως είναι διδακτά και μπορεί κάποιος να τα μάθει με κατάλληλα μαθήματα. Εάν επιχειρήσει δε κάποιος άλλος να δώσει τη συμβουλή του στον δήμο, κάποιος που οι άνθρωποι δεν τον θεωρούν τεχνίτη σχετικό, η συνέλευση δεν τον αποδέχεται, ακόμα κι αν είναι και ωραίος και πλούσιος και από μεγάλη οικογένεια. Αντίθετα τον κοροϊδεύουν και του φωνάζουν, μέχρι αυτός που τόλμησε να μιλήσει να φύγει μόνος του τρομοκρατημένος ή μέχρι να τον σύρουν οι τοξότες και να τον βγάλουν σηκωτό, με διαταγή των πρυτάνεων. Για τα θέματα λοιπόν που θεωρούν [οι Αθηναίοι] ότι εξαρτώνται από κάποια συγκεκριμένη τεχνογνωσία, έτσι ενεργούν. Όταν όμως πρέπει να αποφασιστεί κάποιο ζήτημα που αφορά τη διοίκηση της πόλεως, σηκώνεται και δίνει τις συμβουλές του γι’ αυτό εξίσου και ο οικοδόμος και ο σιδεράς και ο έμπορος ή ο ναυτικός και ο πλούσιος και ο φτωχός και αυτός που είναι από μεγάλο γένος και αυτός που δεν είναι από κάποια γενιά σπουδαία. Και κανένας δεν τους ψέγει γι’ αυτό, όπως τους προηγούμενους: γιατί εσύ, χωρίς να έχεις διδαχθεί από πουθενά αυτό το πράγμα και χωρίς να έχεις δάσκαλο σ’ αυτό το θέμα, θέλεις τώρα να δώσεις και συμβουλές. Άρα, είναι προφανές πως δεν θεωρούν ότι το πράγμα αυτό είναι κάτι που διδάσκεται.

Μονάδες 10

Β4. Να γράψετε στο τετράδιό σας, δίπλα στο γράμμα που αντιστοιχεί σε καθεμία από τις παρακάτω θέσεις, τη λέξη Σωστό, αν είναι σωστή, ή τη λέξη Λάθος, αν είναι λανθασμένη:

α. Τόσο οι σοφιστές όσο και ο Σωκράτης αμφισβητούν τις παραδοσιακές ιδέες της εποχής τους.

β. Στον διάλογο «Πρωταγόρας» ο Σωκράτης δείχνει να σέβεται περισσότερο τον σοφιστή Πρωταγόρα από τον Γοργία.

γ. Ο Σωκράτης δημιουργούσε αντιφατικά αισθήματα στους συμπολίτες του.

δ. Από τον διάλογο «Πρωταγόρας» δεν μπορούμε να συναγάγουμε με ακρίβεια ποια είναι η πλατωνική αντίληψη για την αρετή.

ε. Η σωκρατική επαγωγική μέθοδος είναι μια μετάβαση από το καθολικό και γενικό στο εμπειρικό και μερικό.

Μονάδες 10

Β5.α. Να αντιστοιχίσετε στο τετράδιό σας τις αρχαίες ελληνικές λέξεις της στήλης Α με τις ετυμολογικά συγγενείς νεοελληνικές λέξεις της στήλης Β.

Στήλη Α	Στήλη Β
ἴωσιν	έξη
δεῖ	συνείδηση
ἀνέχονται	ένδεια
εἰδῶσιν	εισιτήριο

Β5.β.Για καθεμία από τις τρεις παρακάτω υπογραμμισμένες λέξεις να γράψετε μία πρόταση στα νέα ελληνικά, όπου η ίδια λέξη (σε οποιαδήποτε πτώση, αριθμό ή γένος) θα χρησιμοποιείται με διαφορετική σημασία από αυτήν που έχει στο αρχαίο κείμενο:

«ὅταν μὲν περὶ ἀρετῆς τεκτονικῆς ᾖ λόγος ἢ ἄλλης τινὸς δημιουργικῆς, ὀλίγοις οἴονται μετεῖναι συμβουλῆς»

(μονάδες 6)

Μονάδες 10

Αδίδακτο κείμενο

Ισοκράτους, Φίλιππος, 26-27 (έκδ. Τeubner)

Στο κείμενο που ακολουθεί γίνεται αναφορά στο πότε ο ρητορικός λόγος χάνει την αποτελεσματικότητά του.

Ἐπειδὰν γὰρ ὁ λόγος ἀποστερηθῇ τῆς τε δόξης τῆς τοῦ λέγοντος καὶ τῆς φωνῆς καὶ τῶν μεταβολῶν τῶν ἐν ταῖς ῥητορείαις γιγνομένων, ἔτι δὲ τῶν καιρῶν καὶ τῆς σπουδῆς τῆς περὶ τὴν πρᾶξιν, καὶ μηδὲν ᾖ τὸ συναγωνιζόμενον καὶ συμπεῖθον, ἀλλὰ τῶν μὲν προειρημένων ἁπάντων ἔρημος γένηται καὶ γυμνός, ἀναγιγνώσκῃ δέ τις αὐτὸν ἀπιθάνως καὶ μηδὲν ἦθος ἐνσημαινόμενος ἀλλ’ ὥσπερ ἀπαριθμῶν, εἰκότως, οἶμαι, φαῦλος εἶναι δοκεῖ τοῖς ἀκούουσιν. Ἅπερ καὶ τὸν νῦν ἐπιδεικνύμενον μάλιστ’ ἂν βλάψειε καὶ φαυλότερον φαίνεσθαι ποιήσειεν.

Γ1.Να γράψετε στο τετράδιό σας τη μετάφραση του κειμένου.

Μονάδες 20

Γ2.α.Να γράψετε στο τετράδιό σας τον τύπο που ζητείται για καθεμία από τις παρακάτω λέξεις:

ἀναγιγνώσκῃ: το δεύτερο πρόσωπο ενικού αριθμού προστακτικής αορίστου β΄

ἀπαριθμῶν: το τρίτο πρόσωπο πληθυντικού αριθμού ευκτικής ενεστώτα

τοῖς ἀκούουσιν: το απαρέμφατο μέλλοντα

μάλιστ’: τον θετικό βαθμό

φαίνεσθαι: το δεύτερο πρόσωπο πληθυντικού αριθμού υποτακτικής παθητικού αορίστου β΄

(μονάδες 5)

Γ2.β.«τῶν μὲν προειρημένων ἁπάντων ἔρημος γένηται»: Να μεταφέρετε όλους τους κλιτούς τύπους της πρότασης στον άλλον αριθμό.

(μονάδες 5)

Μονάδες 10

Γ3.α. Να γίνει πλήρης συντακτική αναγνώριση των παρακάτω τύπων: τῶν μεταβολῶν, τῶν προειρημένων, γυμνός, εἰκότως, τοῖς ἀκούουσιν.

(μονάδες 5)

Γ3.β. «Ἅπερ καὶ τὸν [...] ἐπιδεικνύμενον μάλιστ’ ἂν βλάψειε καὶ φαυλότερον φαίνεσθαι ποιήσειεν»: Να αναγνωρίσετε το είδος της πρώτης πρότασης (μονάδα 1) και να κάνετε συντακτική αναγνώριση των υπογραμμισμένων όρων (μονάδες 4).

(μονάδες 5)

Μονάδες 10

Απαντήσεις στο αδίδακτο κείμενο ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ 2017

Γ1. ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Γιατί όταν ο λόγος στερηθεί τη φήμη (τη γοητεία) του ομιλητή, το χρώμα της φωνής και τις μεταπτώσεις που συμβαίνουν στους ρητορικούς λόγους, ακόμη (όταν αποκοπεί από) την επικαιρότητα και το ενδιαφέρον για την πράξη, και δεν υπάρχει τίποτε που να τον στηρίζει στον αγώνα και να του ενισχύει την πειστικότητα, αλλά (όταν) μείνει έρημος και απογυμνωθεί από όλα ανεξαιρέτως αυτά που έχουν προαναφερθεί και τον διαβάζει κάποιος χωρίς πειστικότητα και χωρίς να δείχνει καμιά διάθεση της ψυχής[1], αλλά (τον διαβάζει) σαν να απαριθμεί, εύλογα, νομίζω, (ο λόγος αυτός) δίνει την εντύπωση στους ακροατές πως είναι ασήμαντος. Αυτά ακριβώς είναι δυνατόν να βλάψουν πάρα πολύ και τον λόγο που παρουσιάζεται τώρα και να τον κάνουν να φαίνεται κατώτερος από την αξία του).

Γ2.α.

ἀναγιγνώσκῃ: ἀνάγνωθι

ἀπαριθμῶν: ἀπαριθμοῖεν

τοῖς ἀκούουσιν: ἀκούσεσθαι

μάλιστ’: μάλα

φαίνεσθαι: φανῆτε

Γ2.β.

τῶν μὲν  προειρημένων ἁπάντων ἔρημος γένηται = τοῦ μὲν προειρημένου ἅπαντος ἔρημοι γένωνται

Γ3.α.

τῶν μεταβολῶν: αντικείμενο του ρήματος ἀποστερηθῇ

τῶν προειρημένων: επιθετική μετοχή, ετερόπτωτος ονοματικός προσδιορισμός, γενική αντικειμενική στο ἔρημος και γυμνός

γυμνός: κατηγορούμενο στο ενν. ὁ λόγος μέσω του συνδετικού ρήματος γένηται

εἰκότως: επιρρηματικός προσδιορισμός του τρόπου στο ρήμα δοκεῖ

τοῖς ἀκούουσιν: επιθετική μετοχή σε θέση δοτικής προσωπικής του κρίνοντος προσώπου στο ρήμα  δοκεῖ.

Γ3.β.

·      Ἅπερ καὶ τὸν νῦν ἐπιδεικνύμενον μάλιστ’ ἂν βλάψειε: κύρια πρόταση κρίσης που εκφέρεται με δυνητική ευκτική ( η αναφορική αντωνυμία ἅπερ επειδή βρίσκεται στην αρχή της περιόδου και αναφέρεται στα προηγούμενα λειτουργεί συντακτικά και μεταφραστικά ως δεικτική και όχι ως αναφορική)

·      ἅπερ: υποκείμενο του ρήματος ἂν βλάψειε, αττική σύνταξη

τὸν ἐπιδεικνύμενον: επιθετική μετοχή, αντικείμενο του ρήματος ἂν βλάψειε

φαυλότερον: κατηγορούμενο στο ενν. τὸν ἐπιδεικνύμενον μέσω του φαίνεσθαι

φαίνεσθαι: το απρμφ. εξαρτάται από το ρήμα (ἂν) ποιήσειεν· άλλοι θεωρούν το απαρέμφατο από το ρήμα ποιῶ του αποτελέσματος και άλλοι τελικό, αντικείμενό του.

---

[1] Στο λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας των LIDDELL & SCOTT, λήμμα ἐνσημαίνω υπάρχει η εξής αναφορά: καὶ μηδὲν ἦθος ἐνσημαινόμενος = μηδεμίαν διάθεσιν τῆς ψυχῆς ἐνδεικνύμενος καὶ φανερὰν καθιστὰς τοῖς ἀκούουσιν (Σημ. Κοραῆ)

Ανάσταση 2017 στο Λεωνίδιο