Κυριακή, 25 Αυγούστου 2013

Η ΕΥΚΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ


ΚΥΡΙΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
α. δυνητική ευκτική (κρίσης ): νῦν δ' ἅπαντες ἂν ὁμολογήσειαν τυραννίδα καὶ τῶν θείων ἀγαθῶν καὶ τῶν ἀνθρωπίνων μέγιστον καὶ σεμνότατον καὶ περιμαχητότατον εἶναι.  
β.  ευχετική (επιθυμίας): ᾿Αλλ', ὦ Ζεῦ, ἔφη, καὶ τούτοις πόλλ' ἀγαθὰ δοῖεν οἱ θεοί
γ.  πλαγίου λόγου: καὶ ἔλεγον πολλοὶ κατὰ ταὐτὰ ὅτι παντὸς ἄξια λέγει Σεύθης· χειμὼν γὰρ εἴη καὶ οὔτε οἴκαδε ἀποπλεῖν τῷ τοῦτο βουλομένῳ δυνατὸν εἴη // ἀποκρίνεται αὐτῷ Ποσείδιππος ὁ  κυβερνήτης ὅτι τριήραρχός τε ἐγὼ τῆς νεὼς εἴην καὶ ὑπεύθυνος, καὶ τὸν μισθὸν παρ' ἐμοῦ λαμβάνοι· πλεύσοιτο οὖν οἷ ἐγὼ κελεύω, εἰς Θάσον ὡς τὸν στρατηγόν.
 (Στο Συντακτικό Α.Ε. του Ρ. Κύννερου, σελ. 1268-1269 αναφέρεται:΄΄Παρενθετικαί προτάσ., καὶ ἰδίᾳ τοιαῦται, αἵτινες συμπλέκονται μετὰ τοῦ γάρ ἤ του οὖν, συχνά, εἰ καὶ γραμματικῶς εἶναι κύρ. προτάσ., παρεισάγονται ἐν τῷ πλαγίῳ λόγῳ κατ’ εὐκτικήν ἄνευ εἰσαγωγικοῦ συνδέσμ., καὶ μάλιστα κανονικῶς, ὅταν προηγῆται πρότασ. εἰσηγουμένη διὰ τοῦ ὅτι ἤ ὡς ἠ καὶ αἰτιατ. σ. ἀπαρεμφ., ὥστε ἡ παρενθετικὴ πρότασ. ἀποτελεῖ συνέχειαν τοῦ προηγουμένου΄΄).

ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΥΣΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
1.    ΕΙΔΙΚΕΣ
α. δυνητική: Μέχρι μὲν οὖν τούτων οἶδ' ὅτι πάντες ἂν ὁμολογήσειαν πλείστων ἀγαθῶν τὴν πόλιν τὴν ἡμετέραν αἰτίαν γεγενῆσθαι  
     β.  πλαγίου λόγου: ἔλεγον πρὸς τὸν ᾿Αγησίλαον ὡς   παράνομα ποιοίη Λύσανδρος

2.    ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΕΣ
α. δυνητική:  Ἆρά γε ἐπῄνεσε τὸν Ἀγαμέμνονα ὅτι αἰχμητὴς κρατερὸς ἂν εἴη;  
     β.  πλαγίου λόγου:  οἱ  Ἕλληνες ἐθαύμαζον ὅτι οὐδαμοῦ Κῦρος φαίνοιτο.

3.     ΤΕΛΙΚΕΣ
α. πλαγίου λόγου:   ἦγον τὴν φάλαγγα ἐπὶ τὰ δεξιά, ὅπως ὑπερέχοιεν τῷ κέρατι τῶν πολεμίων
     β.  δυνητική:   λάθρᾳ γε μέντοι ἔδωκε χρήματα ᾿Ανταλκίδᾳ, ὅπως ἂν πληρωθέντος ναυτικοῦ ὑπὸ Λακεδαιμονίων οἵ τε ᾿Αθηναῖοι καὶ οἱ σύμμαχοι αὐτῶν μᾶλλον τῆς εἰρήνης προσδέοιντο
     γ.  από έλξη από προηγούμενη ευκτική: ἆρ' οὐκ ἂν ἐπὶ πᾶν ἔλθοι ὡς ἡμᾶς τὰ ἔσχατα αἰκισάμενος πᾶσιν ἀνθρώποις φόβον παράσχοι τοῦ στρατεῦσαί ποτε ἐπ' αὐτόν;
     δ. υποκειμενικός σκοπός: ἴσως δέ που ἢ ἀποσκάπτει τι ἢ ἀποτειχίζει, ὡς ἄπορος εἴη ἡ ὁδός.

4.     ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΕΣ
α. δυνητική:  πλοῖα ὑμῖν πάρεστιν, ὥστε ἐξαίφνης ἂν ἐπιπέσοιτε ὅπῃ ἂν βούλησθε  
     β.  πλαγίου λόγου:  οἱ νεκροὶ ὑπὸ τῷ τείχει ἔκειντο, ὥστε οὐδὲ κρείττοσιν  οὖσι διὰ τοὺς ἀπὸ τῶν πύργων ῥᾴδιον εἴη ἀνελέσθαι
    γ. από έλξη από προηγούμενη ευκτική: ῎Ετι δὲ τούτου καταγελαστότερον, εἰ Φωκαεῖς μὲν, φεύγοντες τὴν βασιλέως τοῦ μεγάλου δεσποτείαν, ἐκλιπόντες τὴν ᾿Ασίαν εἰς Μασσαλίαν ἀπῴκησαν, ἡμεῖς δ' εἰς τοσοῦτον μικροψυχίας ἔλθοιμεν ὥστε τὰ προστάγματα τούτων ὑπομείναιμεν ὧν ἄρχοντες ἅπαντα τὸν χρόνον διετελέσαμεν.

5.    ΕΝΑΝΤΙΩΜΑΤΙΚΕΣ-ΠΑΡΑΧΩΡΗΤΙΚΕΣ
α. απλή:  
¬  ἀλλ' ἡσυχίαν εἶχεν ὁ δῆμος καὶ κατάπληξιν τοιαύτην ὥστε κέρδος ὁ μὴ πάσχων τι βίαιον, εἰ καὶ σιγῴη, ἐνόμιζεν. 
¬  οὐδεὶς γὰρ ἂν ἔτι πιστεῦσαι δύναιτο ὑμῖν, οὺδ’ εἰ πάνυ προθυμοῖτο

6.  ΥΠΟΘΕΤΙΚΕΣ
     α. απλή: εἰ δὲ τοῖς λόγοις πείθοισθε  τοῖς ἐμοῖς,   ὅλην τὴν ῾Ελλάδα καλῶς ἂν διοικοῖτε
     β. επαναληπτική: εἰ μὲν ἐπίοιεν οἱ Ἀθηναῖοι, Συρακόσιοι ὑπεχώρουν
     γ. πλαγίου λόγου: πάλιν ἔλεγεν ὁ Θηραμένης ὅτι εἰ μή τις κοινωνοὺς ἱκανοὺς λήψοιτο τῶν πραγμάτων, ἀδύνατον ἔσοιτο τὴν ὀλιγαρχίαν διαμένειν  
     δ. δυνητική: η υπόθεση εξαρτάται από άλλη υπόθεση· καὶ ἐγὼ εἴπερ ἄλλῳ τῳ ἀνθρώπων πειθοίμην ἄν, καὶ σοὶ πείθομαι ( = αν θα ήταν δυνατό [αν κάποιος θα μου το διαβεβαίωνε] να πείθομαι σε κάποιον άλλον άνθρωπο, πείθομαι και σε σένα)

7.  ΑΝΑΦΟΡΙΚΕΣ
α. δυνητική:   ἐπετροπεύθη δ' ὑπὸ Περικλέους, ὃν πάντες ἂν ὁμολογήσειαν καὶ σωφρονέστατον καὶ δικαιότατον καὶ σοφώτατον γενέσθαι τῶν πολιτῶν.
     β.  απλή: ὑμῶν τοίνυν οὐδ' ἂν εἷς οὐδὲν ὧν ἰδίᾳ τινὶ δοίη, τοῦτ' ἀφέλοιτο  πάλιν
     γ.  επαναληπτική: ὥστε ἄρχοντας ἔταττον οὕστινας ἐκεῖνος κελεύοι
     δ.  ευχετική: τίς δ' ἂν ἄλλος μᾶλλον, ὃ μὴ γένοιτο, ἀνατρέψειεν τὴν πόλιν, εἰ λάβοιτ' ἐξουσίας;
    ε. πλαγίου λόγου:  ἐκέλευον καὶ τὸν Θηραμένην λαβεῖν ὅντινα βούλοιτο

8.   ΧΡΟΝΙΚΕΣ
α. απλή: καὶ τοῦτον πρότερος ὑποδεχοίμην ἄν, ὁπότε ἔλθοι Ἀθήναζε
     β.  επαναληπτική:  καὶ ὁπότε δὲ ὥρα εἴη ἀρίστου, ἀνέμενεν αὐτοὺς  
     γ.  πλαγίου λόγου: τὴν δὲ κρίσιν ἔφη ποιήσειν, ἐπεὶ διαβαίησαν ἐκ τῆς ᾿Ασίας εἰς τὴν Εὐρώπην, ἐν Χερρονήσῳ

9.   ΕΝΔΟΙΑΣΤΙΚΕΣ
α. δυνητική:   τινὲς φοβοῦνται μὴ ματαία ἂν γένοιτο αὕτη ἡ κατασκευή
     β.  πλαγίου λόγου:  ἐφοβοῦντο δὴ μὴ σύγκλητος ἐκκλησία γένοιτ' ἐξαίφνης

10.   ΠΛΑΓΙΕΣ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΕΣ
α. δυνητική: ὁ δὲ Μειδίας συμμείξας τῷ Δερκυλίδᾳ ἠρώτα ἐπὶ τίσιν ἂν σύμμαχος γένοιτο.
     β.  πλαγίου λόγου: ὁ μὲν αὐτὸν ἤρετο εἴ τι εἰδείη ἀγαθόν






















Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου