Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ 18



Για να χτίσεις μια χώρα, χτίσε πρώτα ένα σχολείο
  Ο  Ισάια Μπερλίν έχει πει: «Οι άνθρωποι δεν  ζουν μόνο  καταπολεμώντας τα κακά.  Ζουν με θετικούς στόχους». Η συμβουλή δεν απευθυνόταν στους ηγέτες του πολέμου κατά της τρομοκρατίας. Ο Μπερλίν  μιλούσε πριν από  σαράντα χρόνια και πλέον. Αλλά η ιδέα του αξίζει να προσεχθεί  από τους σημερινούς ηγέτες  του  κόσμου. Και ένας από τους πιο σημαντικούς θετικούς στόχους έχει ήδη οριστεί από τα Ηνωμένα Έθνη: καθολική πρωτοβάθμια εκπαίδευση ως το 2015.
  Ξέρω ότι όταν υποστηρίζω ότι η βασική εκπαίδευση για όλους μπορεί να αλλάξει το μίζερο κόσμο όπου ζούμε, ακούγομαι λίγο σαν κυρία της  βικτωριανής εποχής που απαγγέλλει την αγαπημένη της συνταγή για την πρόοδο. Συμβαίνει ωστόσο, εκτεταμένες εμπειρικές μελέτες να έχουν δείξει τον κρίσιμο ρόλο της βασικής εκπαίδευσης στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη στην Ευρώπη και τη Βόρειο Αμερική, καθώς και στην Ασία, την Αφρική και τη Λατινική Αμερική.
 Όταν η Ιαπωνία βάλθηκε το δέκατο ένατο αιώνα να φτάσει τα δυτικά έθνη, ο θεμελιώδης εκπαιδευτικός της κώδικας, που εκδόθηκε το 1872, εξέφραζε τη δημόσια δέσμευση να εξασφαλιστεί ότι δε θα υπάρχει «καμιά κοινότητα με αναφάλβητη οικογένεια, ούτε οικογένεια με αναλφάβητο πρόσωπο». Ο Κίντο Τακαγιόσι, ένας από τους ηγέτες της ιαπωνικής μεταρρύθμισης, εξηγούσε τη βασική ιδέα: « Ο λαός μας δεν είναι διαφορετικός από τους σημερινούς Αμερικανούς ή Ευρωπαίους. Όλο το θέμα είναι η παιδεία ή η έλλειψη παιδείας». Ως το 1910, σχεδόν όλοι στην Ιαπωνία ήξεραν γράμματα, τουλάχιστον οι νέοι, και το 1913,  αν και ακόμα πολύ φτωχότερη από τη Βρετανία  ή την Αμερική, η Ιαπωνία εξέδιδε περισσότερα βιβλία από τη Βρετανία και πάνω από τα διπλάσια από την Αμερική. Η εστίαση στην εκπαίδευση ήταν, σε μεγάλο βαθμό, η αιτία για τη  φύση και την ταχύτητα της οικονομικής και κοινωνικής προόδου της Ιαπωνίας.
  Αργότερα η Κίνα, η Ταϊβάν, η Νότια Κορέα και άλλες οικονομίες στην ανατολική Ασία ακολούθησαν παρόμοιους δρόμους. Οι ερμηνείες για την ταχεία οικονομική τους πρόοδο συχνά αναφέρουν την προθυμία τους να αξιοποιήσουν την παγκόσμια οικονομία της αγοράς, και ορθά. Αλλά η διαδικασία αυτή υποβοηθήθηκε πολύ από την έμφαση που έδωσαν όλες αυτές οι χώρες στη βασική εκπαίδευση. Η εκτεταμένη συμμετοχή σε μια παγκόσμια οικονομία θα ήταν δύσκολο να επιτευχθεί αν οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να διαβάζουν και να γράφουν - ή να παράγουν σύμφωνα με προδιαγραφές και οδηγίες.
Η συμβολή της βασικής εκπαίδευσης στην ανάπτυξη δεν περιορίζεται όμως στην οικονομική πρόοδο. Η εκπαίδευση έχει εγγενή σημασία. Η ικανότητα γραφής και ανάγνωσης μπορεί να επηρεάσει βαθιά την ποιότητα της ζωής  κάποιου. Επίσης, ένας μορφωμένος  πληθυσμός μπορεί καλύτερα να αξιοποιήσει δημοκρατικές ευκαιρίες παρά ένας αμόρφωτος. Ακόμα, η ικανότητα να διαβάσουν κείμενα και νομικές διατάξεις, μπορεί να βοηθήσει υποταγμένες γυναίκες και άλλες καταπιεσμένες  ομάδες να κάνουν χρήση των δικαιωμάτων τους και να διεκδικήσουν περισσότερη δικαιοσύνη. Και η γυναικεία μόρφωση μπορεί να ενισχύσει τη φωνή των γυναικών στις οικογενειακές υποθέσεις και να περιορίσει την ανισότητα των φύλων σε άλλους τομείς, προς όφελος τόσο των ανδρών όσο και των γυναικών, καθώς η δύναμη που αποκτούν οι γυναίκες όταν ξέρουν γράμματα,  τείνει να περιορίζει την παιδική θνησιμότητα και να μειώνει πολύ σημαντικά τα ποσοστά γονιμότητας.
 Οι ζωές που περισσότερο βαρύνονται και  φτωχαίνουν από τις υπερβολικά συχνές γεννήσεις και την ανατροφή των παιδιών είναι εκείνες των νέων γυναικών. Μια μεγαλύτερη φωνή των νέων  γυναικών στις οικογενειακές αποφάσεις τείνει γι’ αυτό να περιορίζει δραστικά τα ποσοστά των γεννήσεων. Για παράδειγμα, τα ποσοστά γονιμότητας στις διάφορες περιοχές που απαρτίζουν την Ινδία διαφέρουν εξαιρετικά, από σχεδόν 5 (χονδρικά πέντε παιδιά ανά  ζευγάρι) σε μερικές περιοχές, σε λιγότερο από 1,7 σε κάποιες άλλες. Εμπειρικές έρευνες δείχνουν ότι δύο μόνο γενικές μεταβλητές βοηθούν σημαντικά στην εξήγηση αυτών των διαφορών: Ο γυναικείος αλφαβητισμός και η γυναικεία οικονομική συμμετοχή.
 Στην Αφρική κάτω από τη Σαχάρα, το 40% των παιδιών πρωτοβάθμιας ηλικίας δεν έχουν καμία ευκαιρία σχολικής εκπαίδευσης. Σε όλον τον κόσμο σήμερα υπάρχουν 125 εκατομμύρια παιδιά που δεν είδαν ποτέ τους μια σχολική αίθουσα από μέσα. Μια καλά συντονισμένη παγκόσμια πρωτοβουλία για τη βασική εκπαίδευση έχει κρίσιμη σημασία. Οπωσδήποτε είναι επίσης σημαντικό η προτεραιότητα της βασικής εκπαίδευσης να γίνει πλήρως αποδεκτή και να επιδιωχθεί από τις ίδιες τις αναπτυσσόμενες χώρες. Αλλά μια παγκόσμια προσέγγιση στη σχολική εκπαίδευση μπορεί να εμπνεύσει πρωτοβουλίες και να συγκεντρώσει προσπάθειες, καθώς και να βοηθήσει με τους πόρους. (από τον ημερήσιο τύπο)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου