Κυριακή, 25 Μαρτίου 2012

αδίδακτο 11


ΚΕΙΜΕΝΟ
Εὖ1 γὰρ ἴστε2, ὦ ἄνδρες ᾿Αθηναῖοι, ὅτι τρεῖς εἰσὶ πολιτεῖαι παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις, τυραννὶς3 καὶ ὀλιγαρχία καὶ δημοκρατία, διοικοῦνται4 δ' αἱ μὲν τυραννίδες καὶ ὀλιγαρχίαι τοῖς τρόποις τῶν ἐφεστηκότων5+6, αἱ δὲ πόλεις αἱ δημοκρατούμεναι τοῖς νόμοις τοῖς κειμένοις. Μηδεὶς οὖν ὑμῶν τοῦτ' ἀγνοείτω, ἀλλὰ σαφῶς ἕκαστος ἐπιστάσθω7 ὅτι ὅταν εἰσίῃ εἰς δικαστήριον γραφὴν8 παρανόμων δικάσων, ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ μέλλει τὴν ψῆφον φέρειν περὶ τῆς ἑαυτοῦ παρρησίας. Διόπερ καὶ ὁ νομοθέτης τοῦτο πρῶτον ἔταξεν ἐν τῷ τῶν δικαστῶν ὅρκῳ, «ψηφιοῦμαι κατὰ τοὺς νόμους,» ἐκεῖνό γε εὖ εἰδὼς ὅτι ὅταν διατηρηθῶσιν οἱ νόμοι τῇ πόλει, σῴζεται καὶ ἡ δημοκρατία. (Αισχίνης, Κτησιφῶν, 6)
ΣΧΟΛΙΑ
1.   επίρρημα θετικού του επιθέτου ἀγαθός
2.  ἴστε: β΄ εν. προστακτ. του ρήμ. οἶδα ( = γνωρίζω)
3.  κλητ. εν. (ὦ) τυραννί
4. προσοχή στους ιστορικούς χρόνους: πρτ.: διῳκούμην, αόρ.: διῳκήθην
5.   πρκ. του ρήμ. ἐφίσταμαι. Έχει διπλούς τύπους:
α. στην οριστ.: ἐφέστηκα, ἐφέστηκας, ἐφέστηκε(ν), ἐφεστήκαμεν - ἐφέσταμεν, ἐφεστήκατε - ἐφέστατε, ἐφεστήκασι-ἐφεστᾶσι
β. στο απρμφ.: ἐφεστηκέναι/ἐφεστάναι
γ. στη μτχ.: έφεστηκώς/ἐφεστώς
6. ἐφίσταμαι = [απόλ.] έχω την αρχηγία, επιστατώ, επιβλέπω
7. στον ενεστ. και πρτ. κλίνεται σύμφωνα με το ἵσταμαι, αλλά στην υποτακτ. και ευκτ. ενεστ. τονίζεται όπως το λύομαι:
 Υποτ.: ἱστμαι, ἱστ, ἱστται,.. // ἐπίστωμαι, ἐπίστ, ἐπίστηται,..
Ευκτ.: ἱσταίμην, ἱσταο, ἱστατο … // ἐπισταίμην, ἐπίσταιο, ἐπίσταιτο,…
8. γραφή = (αττικός δικανικός όρος) έγγραφη καταγγελία ή κατηγορία σε δημόσια δίκη, [+ γεν. αιτίας] καταγγελία για κάτι
ΑΣΚΗΣΕΙΣ
1.   Να μελετηθούν τα ρήματα: ἐφίστημι/ἐφίσταμαι, ἐπίσταμαι, εἰσέρχομαι/εἴσιμι
2. Ποια είναι η συντακτική θέση των ειδικών προτάσεων και ποιος ο συντακτικός ρόλος των ειδικών του κειμένου;
3. Ποιο είναι το είδος των λανθανόντων/κρυφών υποθετικών λόγων του κειμένου;
4. Πώς εκφέρονται οι κύριες  προτάσεις επιθυμίας; Ποιες από τις προτάσεις του κειμένου είναι αυτού του είδους;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου